Κοινωνικά

Η ελληνική κοινωνία έχει πια εξοικειωθεί με την έννοια της κρίσης. Από την οικονομική κατάρρευση των μνημονίων στη δεκαετία του 2010, στις διαδοχικές ανατιμήσεις της τελευταίας τριετίας, ο όρος έχει ενσωματωθεί στη συλλογική εμπειρία. Όμως το πρόσωπο της κρίσης δεν είναι πια μόνο πολιτικό ή δημοσιονομικό. Είναι καθημερινό, διακριτό, μετρήσιμο. Φαίνεται στην τιμή του ρεύματος. […]

Η προφυλάκιση, ένας θεσμός που έχει σκοπό να διασφαλίσει την παρουσία του κατηγορουμένου στη δίκη και να αποτρέψει τη διάπραξη νέων αδικημάτων, στην πράξη συχνά καταλήγει να λειτουργεί τιμωρητικά, ακόμα και πριν υπάρξει καταδικαστική απόφαση. Στην Ελλάδα, η προφυλάκιση μπορεί να φτάσει τους 18 μήνες, ακόμα και σε περιπτώσεις που τελικά αποδεικνύεται πως το αδίκημα

Η κοινωνία συχνά βλέπει την αποφυλάκιση ως το τέλος μιας ποινής, αγνοώντας ότι για τον αποφυλακισμένο η πραγματική δοκιμασία αρχίζει μόλις περάσει την πύλη της φυλακής. Οι άνθρωποι αυτοί, φορτωμένοι με το βάρος του παρελθόντος και σφραγισμένοι από το κοινωνικό στίγμα, καλούνται να ξαναχτίσουν τη ζωή τους σε έναν κόσμο που τους αντιμετωπίζει με καχυποψία